ÇOCUKLAR
Sizin diye bildiğiniz evlatlar,
gerçekte sizin değildirler.
Onlar kendilerini özleyen hayatın
oğulları ve kızlarıdırlar.
Sizler aracılığıyla dünyaya gelmişlerdir
ama sizden değildirler.
Sizlerin yanındadırlar
ama sizlerin malı değildirler.
Onlara sevginizi verebilirsiniz
ama düşüncelerinizi asla,
çünkü onların kendi düşünceleri vardır.
Onların bedenlerini barındırabilirsiniz
ama ruhlarını asla,
çünkü onların ruhları geleceğin sarayında oturur
ve sizler düşlerinizde bile orayı ziyaret edemezsiniz.
Kendinizi onlara benzetmeye çalışabilirsiniz
ama onları kendinize benzetmeye çalışmayın hiç
çünkü hayat ne geriye gider,
ne de geçmişle ilgilenir.
Sizler, evlatların
birer canlı ok gibi fırlatıldıkları yaylarsınız.
Yayı gerenin elinde seve seve bükülün
çünkü oku atan o güç,
uzaklaşan okları sevdiği kadar,
Elindeki sağlam yayı da sever…

HALİL CİBRAN

Ey yüceler yücesi güzel Allah’ım,
Sadece sana, sana yalvarıyorum.
Senden de dünyaları istemiyorum,
Sadece yüzümü astırma Ya Rab…
♥
Dert verip, vicdansızdan derman bekletme,
Düşmanı sevindirip, dostumu yerindirme,
Az verip kulunu el açıp dilendirme,
Çok verip nefsimi azdırma Ya Rab…
♥
Kimseden bir medet beklettirme,
Senden başkasına beni dilendirme,
Zalim hâkime kararımı verdirme,
Kararımı vicdansıza yazdırma Ya Rab…
♥
Ölüm senin emrin, bu can bana emanet,
Senden gelene gösteririm metanet,
Sevdiğim hiçbir şeye bırakma hasret,
Kimseye ayrılık rüzgârı estirme Ya Rab…
♥
Suçum olursa razıyım cezama,
On yedimde aklar düştü saçıma,
Bir parça ümit ver yarınlarıma,
Zehredip hayatı kusturma Ya Rab…
♥
Tamah etmiyorum pula paraya,
Nifak girmesin dostla araya,
Derman eyle bu verdiğin yaraya,
Tuzu biberi ektirme Ya Rab…
♥
Şan ile şöhrette olmadı gözüm,
Ne ise özüm, o oldu sözüm,
Bir can var bedende, bir kırık sazım,
Gam yükleyip, dert ile çaldırma Ya Rab…
♥
Senden başka aşk yok benim için,
Resulün, kitabın, gönderdiklerin için,
Vatanım, bayrağım, namusum için,
Canımı vermekten korkutma Ya Rab…
♥
Günahsız yarattın sen bu kulunu,
Şaşırtma asla bilsin yolunu,
Bu güne kanmasın düşünsün sonunu,
Nefsini şeytana sattırma Ya Rab…
♥
Günahım çok, sevabım az biliyorum,
Sadece senin sonsuz affına sığınıyorum,
Çaresiz, aciz kulunu affet, yalvarıyorum,
Affetmeden fermanımı yazdırma Ya Rab…
♥
Canım kurban olsun senin yoluna,
Bu kadar günahla nasıl gelem yanına,
Sen merhamet et Ahmet kuluna,
Bu haliyle kabrini kazdırma Ya Rab…

Ahmet Şahin POLAT

Sanırım benim burukluğumda ondan.

Aradan yıllar geçti, çocuk büyüdü ve okula başladı. Bir gün okul dönüşü eve koşarak geldi ve kendisini annesinin kollarına attı. Hıçkırıyordu. Bu onun yaşadığı ilk büyük hayal kırıklığıydı; ağla ;

“Büyük bir çocuk bana ucube dedi.”

Küçük çocuk bu kadersizliğiyle büyüdü. Arkadaşları tarafından seviliyordu ve oldukça da başarılı bir öğrenciydi. Sınıf başkanı bile olabilirdi; eğer insanların arasına karışmış olsaydı. Annesi, her zaman ona “Genç insanların arasına karışmalısın” diyordu, ancak aynı zamanda yüreğinde derin bir acıma ve şefkat hissediyordu.

Delikanlının babası, aile doktoruyla oğlunun sorunu ile ilgili görüştü;

“Hiçbir şey yapılamaz mı?”

diye sordu. Doktor

“Eğer bir çift kulak bulunabilirse, organ nakli yapılabilir”

dedi. Böylece genç bir adam için kulaklarını feda edecek birisi aranmaya başlandı. İki yıl geçti. Bir gün babası

“Hastaneye gidiyorsun oğlum, annen ve ben, sana kulaklarını verecek birini bulduk ancak unutma bu bir sır”

dedi. Operasyon çok başarılı geçti ve adeta yeni bir insan yaratıldı.

Yeni görünümüyle psikolojisi de düzelen genç, okulda ve sosyal hayatında büyük başarılar elde etti. Daha sonra evlendi ve diplomat oldu.

Yıllar geçmişti, bir gün babasına gidip sordu:

“Bilmek zorundayım, bana bu kadar iyilik yapan kişi kim? Ben o insan için hiçbir şey yapamadım”

“Bir şey yapabileceğini sanmıyorum” dedi babası, “fakat anlaşma kesin, şu anda öğrenemezsin, henüz değil..” Bu derin sır yıllar boyunca gizlendi.

Ancak bir gün açığa çıkma zamanı geldi. Hayatının en karanlık günlerinden birinde, annesinin cenazesi başında babasıyla birlikte bekliyordu. Babası yavaşça annesinin başına elini uzattı; kızıl kahverengi saçlarını eliyle geriye doğru itti; annesinin kulakları yoktu.

“Annen hiçbir zaman saçını kestirmek zorunda kalmadığı için çok mutlu oldu” diye fısıldadı babası”. Ve hiç kimse, annenin daha az güzel olduğunu düşünmedi değil mi? Gerçek güzellik fiziksel görünüşe bağlı değildir, ancak kalptedir! Gerçek mutluluk gördüğün şeyde değil, asıl görünmeyen yerdedir. Gerçek sevgi, yapıldığı bilinen şeyde değil, yapıldığı halde bilinmeyen şeydedir!”

Yazar Bilinmiyor

Üç Dil / Bedri Rahmi Eyuboğlu

En azından üç dil bileceksin
En azından üç dilde
Ana avrat dümdüz gideceksin
En azından üç dil bileceksin
En azından üç dilde düşünüp rüya göreceksin
En azından üç dil
Birisi ana dilin
Elin ayağın kadar senin
Ana sütü gibi tatlı
Ana sütü gibi bedava
Nenniler, masallar, küfürler de caba
Ötekiler yedi kat yabancı
Her kelime arslan ağzında
Her kelimeyi bir bir dişinle tırnağınla
Kök sökercesine söküp çıkartacaksın
Her kelimede bir tuğla boyu yükselecek
Her kelimede bir kat daha artacaksın

En azından üç dil bileceksin
En azından üç dilde
Canımın içi demesini
Kırmızı gülün alı var demesini
Nerden ince ise ordan kopsun demesini
Atın ölümü arpadan olsun demesini
Keçiyi yardan uçuran bir tutam ottur demesini
İnsanın insanı sömürmesi
Rezilliğin dik alası demesini
Ne demesi be
Gümbür gümbür gümbür demesini becereceksin

En azından üç dil bileceksin
En azından üç dilde
Ana avrat dümdüz gideceksin
En azından üç dil
Çünkü sen ne tarih ne coğrafya
Ne şu ne busun
Oğlum Mernus
Sen otobüsü kaçırmış bir milletin çocuğusun.

Gülümsün sen gülümse annem-Çığlık Maviyıldız.

Turgay Fişekçi – İlk Günün Ardından (şiir)

http://www.siir.gen.tr/siir/t/turgay_fisekci/ilk_gunun_ardindan.htm

Evet, onunla konuşmalı engel olmalıyım biliyorum. Ama nasıl başlamalıydı ardı arkası kesilmeyecek onlarca cümlenin başlangıcı, o ilk kelime. Sanki parmağınız bir kapının arasına sıkışmış, çıkaramıyorsunuz öylesine panik halindesiniz ve canınız yanıyor. Onu tek bir kelimeye sıkıştırmak zorunda kaldığınız oldu mu? Hele de o insan sizin için sayamayacağınız kadar çok şey ifade ediyorsa. O sizin en iyi dostunuzsa, size yeri geldiğinde hemen yanı başınızda bir dostun güvenini hissettiriyor, yeri geldiğinde onun yanında elini bile tutmadan sadece gözlerine bakarak bile aşkların en güzelini yaşamışsınız gibi bir hisse kapılıyorsanız ve bunlar daha önce bir arada hiç yaşamadığınız hislerse. Ne dersiniz ona?

Şu an sadece susmak geliyor elimden. Ben o hayranı olduğu satırların sahibi, bana duyduğu hayranlığı gözlerinden okuduğum, boynuma sarılmamak için kendini zor tuttuğunu bildiğim o insan karşısında sadece susuyorum. Gözlerim-den ona ne ne kadar muhtaç olduğumu, onsuz yapamayacağımı okumasını, gitmek zorunda olsa bile boynuma ilk ve son kez canımı yakarcasına sarılıp uzunca bir süre bırakmaması için dua ediyorum. Gözlerimde defalarca kez gördügünü, şimdi dudaklarımla söylemek istiyorum:

-Seni Seviyorum. Her şeyim! Seni her şeyden daha çok seviyorum.

Ama susmalıyım. Umuda kanat çırpışlarının, pişmanlığın bulanık sularında çırpınışları olmaması için içimden dua etmeliyim. Gülümseyebilmeliyim,

Güle güle, “Sevgi Kelebeğim” diyebilmeliyim. Mutlu son deyip kendimi kandırabilmeliyim.

14.11.2002
SEMİH TANRIVER