Biz diyebilmeyi becerebilseydik eğer
olmazdık aranıyor,
çıkmaz sokakların
yüreklerinde gurursuz.

Kazanmadan kayıp sanmasaydık,
sözlerimiz taşırdı imzalarımızı.
Adımızı yazmaya bile muhtemelen gerek kalmazdı
Biz sanılırdı…
Anlaşılırdı…
Öyleydi de…
Biz var ya biz
çok geç kaldık,
adımızı koymak için.
En kötüsünü bile alamadık kararların
Ortada kaldık çırılçıplak
bir şiirin noktasıyla…
Sonrası malum,
koyulduk
benim dediğimiz yollara.

Daha kötüsü ne biliyor musun?
Hüznüne gebe
adsız bir çocuk
tuttu yerine
ellerimden.
Değişmedi,
dedi hayat.

Evet, çok ta değişmedi hayat
aynı evrendeyiz hâlâ geçiyor, sandığımız günler.

Semih TANRIVER

Aşk: Yatakta İnsan İzi

Bulvarda görmüşler seni
Gecenin ikisiymiş
Ben uyuyormuşum!
Kalbin birinin
odasında bulunmuş
Çınlıyormuş kulaklarında sessizlik
Namus çıkmaz bir sokakta
Senle ağlıyormuş Ah gülüm
Üzme kendini
Bizde namus böyle düşmez ki

Sanırlar ki namus
biraz kan lekesi

bilmezler ki bizi
Sanırlar ki aşk:
yatakta insan izi…

Semih TANRIVER

Yada bir bıçak
sen keskin yanım olmalısın
Yada kör yanım olarak kalmalı

Hiçbir lekeye
bulaşmamalısın…

Semih TANRIVER